Book review: Between the world and me by Ta-Nehisi Coates

Truth is truth.

It is not often that you read books that make you want to read it again the moment you finish it. But this was one such a book: Between the world and me, by Ta-Nehisi Coates.

Addressed to his 15-year old son, Coates talks about what has made him the man he is. Growing up as a black boy, having to survive on the streets and at school, being told he should be twice as good as anybody else, being loved by parents who feared for his well-being. It is not a world I know. I am not American. But I am brought up with the ideas Coates talks about, with the idea of whiteness.

I cannot claim I fully understand every part of it. But I do share some of the experiences he write about. About visiting Paris, feeling free for the first time. Being amazed that there is a world out there that is so completely different, almost unrelated to him. Where he is an outsider as well, but where he doesn’t have to fear for his life. Even though he does, because that is what ideology has done to him.

Continue reading “Book review: Between the world and me by Ta-Nehisi Coates”

Recensie: Agamben's Profanaties

De Italiaanse filosoof Giorgio Agamben (1942) is een grote naam in de hedendaagse filosofie. Zijn grootste werk is het project ‘Homo Sacer’ – de sacrale mens, de heilige mens. In dat werk en in veel van zijn denken gaat het veelal om de relatie tussen de mens en de rituelen en heilige objecten waar de mens mee samenleeft. Nu in Nederlandse vertaling verschenen het boek ‘Profanaties’. Een recensie door Nicole des Bouvrie. Continue reading “Recensie: Agamben's Profanaties”

Recensie: Vrouwen schrijven niet met hun tieten

Een pakkende titel die eigenlijk ook de inzet van het boek verrassend goed dekt: “Vrouwen schrijven niet met hun tieten” (2016). Vrouwen zijn mensen. En daar moet de samenleving nog verrassend vaak mee leren omgaan, als ze het al inzien.

Een pakkende titel die eigenlijk ook de inzet van het boek verrassend goed dekt: “Vrouwen schrijven niet met hun tieten” (2016). Vrouwen zijn mensen. En daar moet de samenleving nog verrassend vaak mee leren omgaan, als men het al inziet. Een boek vol essays van menselijke vrouwen van mijn eigen leeftijd (allemaal geboren tussen 1980 en 1989) die schrijven. Herkenning dus alom, want ook ik heb ooit gezegd “Ik ben geen feminist hoor, maar…” om er later achter te komen dat ‘feminisme’ eigenlijk niet zo’n vies woord is als je denkt.
13072904_10154135829224321_3066557606637178928_o

Continue reading “Recensie: Vrouwen schrijven niet met hun tieten”

Recensie: Judas van Amos Oz

Een wonderlijke verteller die je meeneemt naar het Jeruzalem van begin jaren ’60. Je voelt de stralen van de maan en ziet de reflectie er van op de stenen, je voelt de warmte van de petroleumkachel op zolder, en je vraagt je af of er verder nog iets nodig is. Is dat niet wat verhalenvertellers zouden moeten doen, je een stukje mee laten leven met fictieve levens. Hun pijn en vreugdes delen. Hoewel, in dit boek meer pijn. De pijn van verlies, van omgaan met verraad, met dood, en liefde. Een prachtig boek, met ook nog eens een bijzondere kijk op het leven van Jezus als door de ogen van de joden er door heen geweven. Zo natuurlijk dat je het zo uit hebt, alle 400 bladzijdes. Door Nicole des Bouvrie, eerder verschenen op Zinweb.
Continue reading “Recensie: Judas van Amos Oz”

Recensie – Onderworpen door Michel Houellebecq

Deze recensie van een wederom indrukwekkend boek van Michel Houellebecq schreef ik iets meer dan een half jaar geleden voor Zinweb. Helaas blijft het actueel. Een zinderend sterk boek, dat zoals alle boeken van Houellebecq je na laat denken over het pessimisme en de laksheid waarmee we onze eigen levens vullen, als we niet uitkijken.
we-weten-aanslag-charlie-hebdo-in-parijs
Continue reading “Recensie – Onderworpen door Michel Houellebecq”

Recensie: 'Jij zegt het' door Connie Palmen

Een boek om nog lang over na te denken.

Het meest recente boek van Connie Palmen (Prometheus, 2015) heeft voor redelijk wat ophef gezorgd. Een roman, een vertelling, over de beroemde liefdesrelatie tussen het dichtersduo Sylvia Plath en Ted Hughes. Een liefde die voor altijd is getekend door de zelfmoord van Plath.
Plath liet Ted Hughes en haar twee kleine kinderen achter, en de media indertijd smulden er van. Nog steeds wordt Plath vereerd door vrijgevochten vrouwen. Hughes werd afgeschilderd als de boeman, die de feministe en dichteres Plath van de mogelijkheid tot leven beroofde. Hij was degene die vreemd ging, die zijn vrouw achterliet om te zorgen voor de kinderen. Het boek van Palmen is een terugblik van Hughes. Een terugblik op zijn tijd met Plath. Een bijzonder boek, dat een uitgebreide reflectie oproept.
Continue reading “Recensie: 'Jij zegt het' door Connie Palmen”

Review: Lost River

Every once in a while you see something that won’t let you go. That stays with you for days in a row. That makes you want to be quiet about. An experience that changes your perspective on (the) world. Something which is perhaps only possible through and because of art. Here an attempt to review, to speak up about one such experience. However impossible.
Continue reading “Review: Lost River”

Hedendaagse recensie en oproep geïnspireerd door Rousseau

Eens te meer wordt onze samenleving opgeschrikt door wandaden die de menselijkheid van alle mensen lijkt te vergeten. We worden in beslag genomen door een debat dat in economische termen over vluchtelingen praat, terwijl ontelbare lijken in de Middellandse Zee drijven. Tijd voor een heroverweging. Een recensie als kritiek op deze tijd als oproep tot een bekrachtiging van een ieders vrijheid, door Nicole des Bouvrie.
Eerder gepubliceerd op Zinweb.
15688067184_260bfe7dc8_z

Continue reading “Hedendaagse recensie en oproep geïnspireerd door Rousseau”

Recensie: In naam van God – geweld en religie

Eerder gepubliceerd op Zinweb.nl
Het nieuwste boek van Karen Armstrong is vanaf afgelopen woensdag in Nederlandse vertaling in de boekwinkels te vinden. Een zeer actueel boek, nu de discussie over de verhouding tussen geweld en religie weer hernieuwd is opgelaaid.
Continue reading “Recensie: In naam van God – geweld en religie”